Okazuje się, że spółki i pracownicy grup holdingowych niekiedy mogą mieć problem z definiowaniem „pracodawcy”. Chodzi oto, że z jednej strony pracownicy zatrudniani są przez poszczególne spółki, jednak z drugiej – spółki są uzależnione finansowo od dominującego podmiotu. W związku z tym – z punktu widzenia interesów przedsiębiorców oraz osób zatrudnionych ważne jest rozstrzygnięcie, który podmiot bierze odpowiedzialność za zobowiązania pracodawcy względem pracownika. Poniżej znajdziesz krótki poradnik, dotyczący płacenia składek ZUS w holding spółkach. Przeczytaj go koniecznie!

Pojęcie pracodawcy na gruncie prawa

Zacznijmy od tego, że analizie zostało poddane pytanie: czy pojęcie pracodawcy w ujęciu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych należy wiązać ściśle z pojęciem pracodawcy zawartym w Kodeksie pracy, opartym na modelu zarządczym, czy też szerzej na modelu właścicielskim związanym z holdingową strukturą organizacyjną spółek handlowych? Otóż, rozstrzygając przedstawione zagadnienie prawne, Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r., III UZP 6/16 wskazał, że zdefiniowanie pojęcia „pracodawcy” w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga odwołania się do regulacji Kodeksu pracy. Dodatkowo sąd zwrócił uwagę, że kwestia ta nie budzi jakichkolwiek kontrowersji w piśmiennictwie i w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Mało tego, podkreślił również, że większość przedstawicieli doktryny przyjmuje znaczenie tego pojęcia za tak oczywiste, że nawet nie uznaje za konieczne odwołania się do przepisów Kodeksu pracy. W związku z tym należy przyjąć, że definicje pracodawcy w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych i Kodeksie pracy są tożsame.

Kogo należy uznać za pracodawcę?

Przede wszystkim Sąd Najwyższy wskazał, że w orzecznictwie odnoszącym się do indywidualnego prawa pracy w ramach wykładni pojęcia „pracodawca” zdecydowanie przeważa koncepcja pracodawcy w sensie organizacyjnym (zarządczym). Za to w odniesieniu do złożonych struktur organizacyjnych widoczna jest nawet tendencja do uznawania za pracodawcę jednostki niższego szczebla tej struktury. Jeżeli spółka prawa handlowego ma oddziały w różnych miejscowościach, to one zazwyczaj są uważane za pracodawców, a nie sama spółka, mimo że to ona jest osobą prawną. Sąd wskazał przy tym, że aby jednostki będące częścią większej struktury mogły być uznane za pracodawcę, muszą spełniać jednocześnie dwa podstawowe warunki, uregulowane w przepisach wewnętrznych określających ich status: wyodrębnienie finansowo-organizacyjne oraz samodzielne zatrudnianie pracowników, co nie jest równoznaczne z upoważnieniem do zawierania umów o pracę wynikającym jedynie z oświadczenia woli kierownika wyższego szczebla.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *